• Zaterdag stond de altijd beladen polderderby tegen Flevo Boys JO10-3 op het programma voor onze Tollebeker dames. Om half 10 stond iedereen klaar om te vertrekken richting Emmeloord. We kregen nog even de waarschuwing mee dat de trajectcontrole richting Steenwijk actief was dus met de nodige voorzichtigheid werd er vervolgens richting Sportpark Ervenbos gereden. Onderweg pepten de dames mekaar al flink op want dat ze er zin in hadden, dat was wel duidelijk. Emma had zelfs haar haar in de Tollebeker kleuren geverfd. Na het gastvrije ontvangst in Emmeloord konden we ons omkleden en het veld betreden waar onze tegenstander al nerveus stond te wachten. We merken steeds vaker tijdens uitwedstrijden dat onze reputatie ons al vooruit is gesneld want alle tegenstanders ogen angstig als we ergens komen en ook het publiek is in steeds grotere getale aanwezig om toch maar met eigen ogen te komen zien wat er waar is van alle verhalen. Er werden nog snel wat tactische aanwijzigingen doorgenomen door David en toen kon de wedstrijd beginnen. Ook bij de KNVB houden ze ons in de gaten want er was een echte scheidsrechter afgevaardigd om deze wedstrijd in goede banen proberen te leiden. We speelden 6 tegen 6 dus hadden we 3 wissels. Nu hoor ik jullie denken, ‘we hebben dan toch maar 2 wissels’, maar tot onze grote vreugde kan ik melden dat Noëlle weer bij ons is aangesloten. Ze begon het succes toch een beetje te missen en na langdurig overleg tussen haar zaakwaarnemer en het bestuur is ze weer getransfereerd naar ons team en daar zijn we natuurlijk hartstikke blij mee. Stipt om kwart over 10 werd er afgetrapt en de dames klapten er vanaf minuut 1 bovenop. Michelle maakte al snel een hele mooie goal en Noor liet zien over katachtige reflexen te beschikken. We joegen de tegenstander over het natte veld en vooral Roos nam hierin het voortouw. Er bleek een familie vete uitgevochten te moeten worden, een wedstrijd in een wedstrijd dus, en dat was te merken. Zonder angst wierp ze zich voor de ene na de andere bal. Davida en Amy dribbelden voorin dat het een lieve lust was en achterin waren Lisa, Emma, Noëlle en Jannely een onneembare vesting. Er werd ondertussen flink doorgewisselt waardoor iedereen fit en scherp bleef. Het was dat een lid van de technische staf (ik noem geen namen) het krat met drinken vergeten was anders was dit ongetwijfeld de eerste overwinning geworden. Maar door een vochttekort ebde de concentratie wat weg waardoor de tegenstander een aantal doelpunten kon maken. Maar toen moest de specialiteit van het huis natuurlijk nog komen: het afsluitende penaltyschieten. Uiteraard werd dit onderdeel glansrijk gewonnen want hier word veelvuldig op getraint en de dames hebben dan ook geen enkele moeite met het verzilveren van deze buitenkansjes. Als ware kampioenen werd het veld verlaten, de tegenstander verslagen achterlatend. Als we op de manier doorgaan gaat het helemaal goedkomen. Er word gestreden voor iedere meter gras en we boeken iedere week mooie vooruitgang! JO10-2 is een team om trots op te zijn!